Into The Wild

Xin Chao (Hello)
We zijn er weer en het is precies heel lang geleden. We hadden het de voorbije 10 dagen dan ook vrij tot zeer druk.

In Nha Trang zijn we uiteindelijk 2 nachten gebleven. De eerste dag hebben we niet echt veel gedaan. Enkel een pagode bezocht waar 2 giant buddha beelden te zien waren. Toch wel indrukwekkend en mooi. We wisten ondertussen ook dat Nha Trang een goede plaats is om te duiken. Dat konden we niet laten liggen en zijn dat in de namiddag gaan boeken. Vandaar dat we daar 2 dagen zijn gebleven. Voor de rest was er niet echt veel te zien. Het strand was wel mooi, maar ik denk dat Nha Trang zo wat het Blankenberge van Vietnam moet zijn. De volgende dag moesten we dus vroeg en zijn we vertrokken op een redelijk klein bootje. 3 kwartier varen en dan waren we aan een eiland waar verschillende duiklocaties zijn. We hebben weer heel wat gezien. Ik maak een klein lijstje: zoals altijd veel zeekomkommers, allerlei soorten koraal, allerlei soorten angel-, anemone-, butterflyfish, een nudibranch, moorish idols, een egg cowrietshell, lionfish, scorpionfish, zeesterren, featherstars, christmastreeworms. Ook zoals steeds parrotfish. Dat zijn maar enkele beestjes, maar die worden nog 1000 keer onderverdeeld. ALs ge een beeld wilt hebben moet ge maar eens googlen, het is de moeite wel waard. Of in onze duikfotos van Cairns zult ge er ook een aantal vinden. Ik had niet verwacht dat ik ooit nog geinteresseerd zou zijn in al die dingen. Biologie was verre van mijn favoriete vak... Bon, we hadden tijdens onze duik 5 tot 6 meter zichtbaarheid, wat niet slecht is maar ook niet extreem goed. We waren wel blij dat we het gedaan hebben uiteraard. De kaap van de 10 duiken is overschreden daarmee. Marquez heeft er denk ik ook van genoten. Hij heeft wel enkel kunnen snorkelen met zijn longen.

We hebben de volgende morgen de bus genomen naar Da Lat. We zouden daar 1 nacht blijven. We hadden dan enkel de namiddag en werden rondgereden door iemand van het hotel. Met een brommerke. Hij heeft ons eigenlijk naar alle toeristische plekken gebracht. Ik denk dat we allemaal met weeral hetzelfde gevoel terugkwamen. We hadden alle toeristische dingen gezien, maar weeral niet het echte Vietnam. Dat werkte ons een beetje op de zenuwen en aan de lonely planet hebt ge dan uiteraard niks. Savonds gebeurde wat we nodig hadden. We waren toevallig iets gaan drinken in de bar van Easyriders. Dat zijn motaars die toeristen rondrijden doorheen heel Vietnam en daarbij ook stoppen bij de beste plaatsen en verhalen vertellen. Er kwam ne gast, Duc genaamd, met ons klappen om ons te overtuigen 4 dagen met hem rond te rijden van Da Lat naar Saigon. Hij beloofde ons het echte Vietnam te laten zien. We waren niet echt moeilijk te overtuigen eigenlijk, maar het was een goede keuze. We hebben onze verdere bus gecancelled en zijn met hem vertrokken. Iemand bij hem achterop en 2 ander samen op een semiautomatisch mobiletje. De grote zakken zouden opgestuurd worden naar Saigon.

Da Lat - Lak Lake: De eerste dag van onze trip zijn we gestopt bij een pagode met een waterval. Weeral vrij indrukwekkend. In die pagode stonden grote beelden van buddha, shiva (die ook in het buddhisme bestaat), en een dikke buddha (komt in verschillende vormen voor). Daarnaast zijn we ook gaan kijken naar een zijdefabriek, een zijdewormkwekerij, een aantal speciale plaatsen van de oorlog. We hebben dan ook bij plaatselijke visboeren, die op het water wonen, vis gekocht om dat savonds klaar te maken. In het donker aangekomen in een dorpje aan het Lak Lake, hebben we gegeten, happywater gedronken en geslapen bij een familie die daar woonden. Heel leuk, in een paalwoning, zittend op de grond en vol beesten. Honden, zwijnen, ratten, kiekes,... Het echte leven.

Lak Lake - Dak Mil: Toen we wakker waren, zijn we eens naar het meer van het dorp gaan kijken. In het donker aankomen in een dorp geeft altijd een ander beeld dan dat het de volgende morgen geeft. We hebben een aantal olifanten gezien die het meer overstaken en door het dorp wandelden. Na het ontbijt (voor de zoveelste keer eiers) zijn we terug beginnen rijden. We zijn gestopt aan watervallen waar we ook in gaan zwemmen zijn. Er was geen volk te bespeuren daar. Echt paradijselijk. We zijn nog op veel plaatsen gestopt, ook altijd veel plaatsen die met de oorlog te maken hebben. Kapotgeschoten bruggen, een kerk,... Den Duc weet heel veel over de oorlog. Hij is 50 jaar en heeft alles meegemaakt. Hij is moeten vluchten, heeft nog een smokkelhandel gehad vanuit cambodja, heeft in de gevangenis gezeten,... Zeer interessant om hem te horen vertellen. Ondertussen reden we ook al 2 dagen door de highlands. Persoonlijk vond ik het extreem mooi, we kregen een beeld hoe de vietnamezen in de afgelegen gebieden leven. Sommige plaatsen zagen de restanten van de oorlog, zoals kraters van bommen en plaatsen die nog steeds redelijk kaal waren door de napalm en agent orange. We zijn savonds in Dak Mil gaan slapen en hebben daar nog een paar pintjes gedronken met Duc.

Dak Mil - Dong Xaoi: Terug op weg met de brommer. Verder door de bergen. Langs bomen waar cashewnoten aan groeien. We hebben ook een lekke band gehad. De wegen zjin niet altijd heel goed. Dat heeft niet alleen een slechte invloed op de banden maar ook het achterwerk van de personen die op de brommer zitten. Die was snel hersteld zodat we neit te veel tijd verloren hebben. We zijn langs een weg gereden 2 kilometer van de grens met Cambodja. Het is wel speciaal als ge 2 gasten op een brommerke ziet zitten met allebei een lang geweer in hun handen. Er mochten op die weg ook geen fotos getrokken worden. We zijn dan langs de Ho Chi Minh trails gereden. Dat was de weg van het noorden naar het zuiden voor het leger. We zijn ook naar een dorpje geweest waar we een markt bezocht hebben. Het leek of die mensen nog nooit westerlingen hadden gezien, we werden zwaar bekeken. Het is een beetje raar, maar zo weet ge dat ge op een goede plek zijt. Savonds aangekomen in een wat grotere stad. Wederom op restaurant met Duc. Uit zijn ervaring weet hij overal de goede adreskes en wat we waar moeten eten. We hebben heel goed gegeten met hem. Die avond was wel nog speciaal. We zijn begonnen met bbq-beef. Daarna hebben we ons nog eens gewaagd aan hond. Was eigenlijk heel lekker, heel zacht vlees. Ook goed klaargemaakt. Om het rijtje vol te maken hebben we nog iets nieuw geprobeerd. Geitenuier, waar Duc het (on)gepaste grapje bij maakte dat ge tijdens ge dat eet moet denken aan uw exvriendin. Het is niet slecht, maar toch wel redelijk taai. Altijd het proberen waard uiteraard. Dat zou onze laatste avond worden voor we in Saigon aan zouden komen. Ondertussen had Tu Duc ons echter al overtuigd om met hem nog 2 dagen de Mekongdelta te doen. We hebben dat dus gedaan.

Dong Xaoi - Con Phung (Phoenix island): Richting de Mekongdelta zijn we naar een bakstenenfabriek gaan kijken. Vietnamezen werken duidelijk niet zoveel. Ze mogen van de overheid in die fabrieken ook maar beginnen vanaf 12uur. Rare jongens. we zijn gestopt aan een Anerikaanse tank die was kapot geschoten door de Vietcong. en zijn meteen daarna naar Cu Chi gereden. Daar hebben we de tunnels van de VietCong bezocht. Dat is toch iets zot. We hebben door 80 meter tunnel gelopen. Dat was een tunnel die een beetje verbreed en vergroot was voor de toeristen, we moesten ons nog altijd keihard bukken of op handen en voeten gaan. Geen licht en vrij warm. Stel u voor dat die Vietcongs constant in die tunnels zaten. Zelfs de Amerikanen stuurden er kleine zuid amerikanen door omdat ze er zelf niet door konden. Het was wel eens goed om te zien. We hebben ook een hele resem vallen gezien die opgezet werden tegen de amerikanen. Echt zoals in de film, een klapluik met een put onder waar allemaal scherpe paalkes in staan. En zo hadden ze er verschillende soorten. Ik zou er niet graag rondgelopen hebben. We hebben ook met een M16 rifle geschoten. Ik heb 2 fleskes kapot geschoten, goeie shooter dus . We waren ondertussen al in Mekonggebied en hebben een overzet gepakt die ook door de Vietcong gebruikt werd. Aangekomen op het eiland savonds. Ook daar hebben we ons aan de Vietnamese specialiteiten gewaagd. Begonnen met verse springrolls waar Elephantearfish in zat. Dat was heel lekker, maar spring rolls waren we al gewoon. Daarna kwamen ze met rat af. Ik vond het persoonlijk niet zo goed eigenlijk, maar toon vond het wel goed. Als drank hebben we eens de bananawine geproefd. niet zo speciaal...

Con Phung - Can Tho: Smorgens een boottochtje door kanaaltjes in de Mekong. Daarna hebben we nog krokodillen gevoeierd. tijd om te vertrekken en onze tocht naar Can Tho in te zetten. Daar hebben we savonds squid op bbq gegeten en een paar pintjes gedronken.

Can Tho - Saigon: Can Tho staat bekend om zijn floating markets. vroeg in de ochtend komen mensen met hun bootje van overal en verhandelen ze al hun koopwaar. We zijn dat eens gaan bekijken. Al die bootjes die daar zitten rondvaren en ondertussen handel drijven. het zijn toch speciale mensen die vietnamezen. We zijn vertrokken richting saigon. Onderweg zijn we een snakefarm gaan bezoeken. Ze kweken daar kingcobras en verzamelen hun gif om tegengif te ontwikkelen. We hebben daar gelunched en ra ra ra wat we gegeten hebben...verse kingcobra. We konden hem er zelf uitkiezen en dan werd hij gewogen. Het leek een beetje op kiek, maar kiek is toch beter. Er zit weinig vlees aan en het vel smaakt eigenlijk naar vet. De currysaus was anders wel heel lekker. Ook het bloed hebben we gedronken, dat werd gemengd met happywater. ge kunt het zien op de fotos die er normaal ongeveer opstaan. Savonds zijn we aangekomen in saigon. We zijn onze zakken gaan ophalen en hebben ingecheckt in het hotel. Daarna zijn we voor het laatst gaan eten met Duc. We hebben scheermessen gegeten (zo van die schelpen dat ge in de noordzee ook hebt), krabben, en nogmaals iets speciaals. Eieren waar een eend al op gebroed was. Dat was dus geen ei meer, maar al een redelijk ontwikkeld embryo van een duckling. Was eigenlijk wel lekker, maar het is toch speciaal om zoiets te eten. Nog nooit van gehoord. We zijn dan nog een pintje gaan drinken en dan heeft Duc ons verlaten.

We zijn 1 dag in Saigon gebleven en hebben het War Museum bezocht. Was wel goed, nogal confronterend. Het was eens goed om het van een andere kant te zien, en niks verbloemd of anders voorgesteld. hoewel er ook bij moet gezegd worden dat er alleen wordt weergegeven wat de amerikanen gedaan hebben. De slechte dingen die de Vietcong gedaan hebben worden niet weergegeven. Niettemin heb ik toch veel gedacht: hoe dom waren die amerikanen toch. met hun dikkenek aan een niet te winnen oorlog beginnen, vuile wapens gebruiken, martelpraktijken,... al het internationaal recht lapten ze aan hun laars. Zo wordt ook nog eens duidelijk dat alle partijen in een oorlog oorlogsmisdadigers zijn... Bon, voor de rest hebben we niet veel gedaan. Nog iets gaan drinken en om 12u savonds de bus genomen naar Chau Doc. Dat ligt ongeveer aan de grens. We zijn daar om 6u aangekomen en zijn om 7 de boot opgestapt. Eerst nog een Catfishfarm in een floating village gaan bezoeken en dan nog naar een Chamvillage voor we verder de mekong opgevaren zijn richting de grens met Cambodja. Aan de grens een uurtje moeten wachten tot alle papieren in orde waren en dan een buske genomen naar Phnom Penh. We gaan hier 1 dag zijn en nemen dan de bus naar Siem Reap.

Oke, dat was het. Veel tekst weeral, maar ook veel ervaringen en weinig tijd om het allemaal te vertellen. Hopelijk geeft het toch een goed beeld van wat we hier zien. Ga ook nog eens naar picasa kijken er staat weeral wat nieuws op.

In Hue aangekomen. Op de e van Hue moet normaal een accent aigu, zoals eigenlijk op veel woorden. maar ik weet niet hoe ge accenten zet met een qwertyklavier. da ff terzijde.
we zijn daar dus smorgens aangekomen en zijn meteen in het hotel ingecheckt. we hebben dan beslist om brommerkes te huren en daarmee naar de Tomb of Minh Mang te gaan. da was zo een 15km van de stad. da was ook wel iets sjiek. een redelikj groot domein met van die gebouwen in Chinese stijl. ik vond het zeker de moeite waard. de weg ernaartoe was ook de moeite. door stoffige wegen, een beetje natuur, langs de rivier. en dan terug in de stad, in het vietnamese verkeer. toch een ervaring. maar ge geraakt er al snel aan gewoon. ge moet altijd gewoon gaan en toetere. ik vond het wel leuk tussen al die zotten. terug van de tombe hebben we iets gegeten, zijn we ons zwembroek gaan halen en naar het Thuan An beach geweest. we hebben dus gezwommen in de Zuid Chinese Zee. Het water was goed eignelijk. Het kan natuurlijk warmer, maar het was goed. We hebben daar ook ff gevolleybald met de locals.
s Avonds zijn we dan iets gaan eten en drinken.
De volgende dag zijn we naar de citadel en de Purple forbidden City geweest. Dat was ook weer iets speciaal. Het leek de verboden stad in Beijing, maar dan in klein. Hoewel nog steeds indrukwekkend. Smiddags hebben we dan de bus genomen naar Hoi An.
we zijn aangekomen en zijn meteen naar de Custom Tailor gegaan. We wouden geen tijd verliezen en niet te lang in Hoi An blijven gewoon voor die kleren. Maar dat was dus geen probleem. We zijn daar ontvangen en meteen aan het werk gezet. Eerst een 200 tal fotos op de computer overlopen van modellen in maatpakken. Daaruit kiezen welke ge mooi vind qua stijl. Zij overlopen die dan met u en halen de mooisten eruit. Die dat het best bij u zouden passen en naargelang uw voorkeur voor modern of klassiek. Daarna moesten we de stof van het kostuum gaan kiezen. En ook dat werd dan eens besproken en er werd altijd veel hulp geboden. Volgende stap was het kiezen van hemdstoffen, als ge hemden wou kopen. Daarna de binnenstof van uw kostuum kiezen. Voorlaatste gingen ze u opmeten en dat is niet gewoon uw schouders en lengte, maar dat is echt bijna alles. bvb uw armen als ze ontspannen zijn en als ze geplooid en opgespannen zijn. Tenslotte was het betaaltijd... . Maar het is eignelijk heel goedkoop. We zijn savonds een beetje uitgeweest, voorzover dat mogelijk is hier. Het lijkt dat hier niet echt wordt uitgegaan, of toch niet zoals bij ons. Zoals ge kunt raden hebben we de dag erna niet te veel gedaan. ff rondgelopen in de straten van hoi an. Maar het is eignelijk maar een klein stadje. En we hebben een film gekeken. Daarna zjin we nog eens naar kleermaker geweest om alles te passen. Ze hebben dan met krijt op onze pakken zitten tekenen om nog aanpassingen aan te brengen. Aan die kleren wordt trouwens snachts gwerkt, dan zijn ze snel klaar. gisteren gingen we om 6u de bus pakken. 12u bus naar nha trang. In de voormiddag zijn we nog naar My Son geweest. Een Cham-tempelcomplex. Hinoeistisch. In de jungle. Heel mooi, maar extreem toeristisch. Het was bijna een overrompeling en dan hebben we er ook snel onze goesting van. We zijn van My Son terug naar Hoi An gegaan met de boot. Maar eerst nog gestopt op een eilnad waar we hout bewerken. Ook dat, puur voor toeristen. Wij zijn precies allemaal lopende ATMs. Daarna terug naar de stad en meteen naar de kleermaker voor de 3e keer. Nog eens passen. Bij sommige spullen was het nog steeds niet perfect, want dat willen ze echt. En wij ook natuurljk. Ze hadden dan wel nog maar een paar uur voor we vertrokken, maar dat hebben ze allemaal geregeld. Ze zijn er wel getraind voor. We zijn dus een 4e keer moeten gaan en dan hebben ze alles onder ons toeziend oog ingepakt en tien keer dubbel gecheckt. Alles is nu onderweg via seamail en zal zo 2 tot 3 maand onderweg zijn. ik ben benieuwd. het is wel een ervaring. Heel die stad draait trouwens om die maatpakken enzo. Overal zijn er van die winkels.
Vannacht 12uur op de bus. En nu aangekomen in Nha Trang. We zullen zien wat we hier gaan doen en hoe lang we hier gaan blijven.
Dat is voor de volgende keer.

Annemie, proficiat aan u en willem met jullie kleinkind. En uiteraard ook aan de ouders en de nonkel, maar die heb ik ook al een sms gestuurd. het zal wel eens bij toeval gevierd worden als we terug in dilbeek zijn...

er staan terug fotos op. van geslachten hond enzo

Hello!!
Eergisterenavond aangekomen in Ninh Binh. Die nachtbussen zijn redelijk cool, want ge hebt daar iet dat toch wel lijkt op een bed. ge kunt liggen en ge moet u dus niet zo opplooien als in die bussen die we gewoon zijn. heel leuk.
we zijn dus aangekomen en hebben een hotel gezocht. we hadden geen plan, dus hebben we maar iets genomen voor 2 nachten. we hebben gisteren dan fietsen gehuurd en zijn naar tam coc gefietst. dit wordt wel eens het halong bay tussen de rijstvelden genoemd en het is ook wel zo. mss zelfs mooier. het deed me ook denken aan vinales in cuba. extreem mooi. met een bootje tussen de rijstvelden. daarna zijn we doorgereden met de fiets tot aan een trap die naar de top van zo een rots ging waar een buddhatempelke stond. we hebben dat uiteraard beklommen en het was de moeite waard. we zijn dan via de klein baantjes en kleine dorpjes terug naar ninh binh gefietst. ze zeggen dat dit the "real" vietnam is en het zou wel kunnen kloppen. heel mooi allemaal. ook wel veel afval, ze hebben hier nog niet het milieubewustzijn dat wij hebben. maar dat is normaal denk ik. vandaag hebben we weer een fiets gehuurd en zijn we op zoek gegaan naar hoa lu en trang an. de voormalige hoofdstad en een paar grotten. maar niet gevonden. we hebben wel nog een beetje door de dorpjes en rijstvelden gereden wat ook al heel leuk was. we hebben ook ontdekt dat ze hier in ninh binh nog minder engels kunnen dan in hanoi. "hello" is het enige dat ze kunnen. iedereen zegt het ook en kijkt naar ons precies of ze hebben nog nooit een westerling gezien. gisteren waren we iets gaan drinken en begonnen enkele jongeren spontaan fotos van ons te trekken. we hebben dan uiteraard meegedaan. een beetje geposeerd, zelf wat fotos van hen genomen. het hoort bij het ster zijn he. nog net geen handtekeningen uitgedeeld. mss in het volgende dorp. ze eten hier in ninh binh ook van alle soorten dingen met yoghurt en ijs. heel raar. wij wouden gewoon een pintje, maar da zetten ze dus blijkbaar ni koud. ongelooflijk. trouwens we zijn gisteren ook nog naar een marktje geweest. daar waren ze geroosterden hond aan het versnijden. heel cool, zag er ook heel lekker uit. ik denk dat het ne mechelse scheper was, sorry heleen. nee nee, graptje. ik weet ni welken hond, ge moet maar eens naar de fotos kijken die er binnenkort gaan opkomen. alle honden zijn ier ook hetzelfde. toch in mijn ogen, wel mooie honden hoor. we zijn savonds ook iets gaan eten en we konden het vlees alledrie totaal niet thuisbrengen. het zou dus wel eens kunnen dat we een hondje hebben opgegeten. we zullen het nog eens moeten proeven om het zeker te weten. nu zijn we wa aan het niksen. de bus komt tussen 9 en 10 en dan gaan we daarmee naar Hue. centraal vietnam. het zal altijd maar warmer worden. hier was het ook al heel goed.
na een dikke week in azie kunnen we toch al een eerste resultaat opmaken. wa mij betreft steekt dit tot nu toe toch wel boven australia uit. de natuur is fantastisch (hoewel soms wat te vervuild), maar vooral, hier is cultuur. de steden leven en zijn niet zo fake en steriel zoals in autralia. vietnam heeft een ziel en identiteit die ge alleen kunt hebben als ge al eeuwenlang iets hebt kunnen opbouwen.
bon, da was het.
groeten and see you soon

De zaterdag is marquez toegekomen. Fijn weerzien en leuk dat we met 3 reizen. We zijn meteen de stad gaan verkennen en hebben een kleine voorlopige planning gemaakt van de volgende weken. Die zal de volgende dagen waarschijnlijk al aangepast moeten worden, maar dat maakt het interessant. Hanoi is echt een coole stad. Veel gezelliger en sfeervoller dan de australische steden. Ik moet toegeven dat ik dat toch wat miste in Australia. Hier is het zo druk, veel lawaai met al die brommerkes die als zotten rijden. Ge moet niet kijken om over te steken, gewoon gaan en ze ontwijken u wel. Anders geraakt ge nooit over. Hier zijn ook allemaal van die cafekes en restaurantjes op straat. Ge moet op van die kleine plastieke stoelkes en tafelkes gaan zitten om te eten en drinken. Heel gezellig allemaal. En ook goedkoop, we eten normaal voor minder dan een dollar. En het is altijd heel lekker. We worden ook meer en meer bedreven in het eten met chopsticks. We hadden wel wat meer pikant eten verwacht. Jammer. We zijn zondag overdag nog naar het Ho Chi Minh Mausoleum geweest. Ge kunt daar dus naar Ho Chi Minh gaan kijken. Volgens sommigen is het echter een wassen beeld gemaakt door Madame Tussauds. Het kan mij eigenlijk niet schelen, ik vond het indrukwekkend. jammer genoeg mochten we daar geen fotos trekken. We zijn ook naar zijn huis en zijn kantoor gaan kijken. Hij leefde eigenlijk heel eenvoudig. Had ook maar 3 simpele autos, zoals ge kunt zien. Geen toestanden zoals Mao, Kim Il Sung of Kim Jong Il die alle sjiekste en duurste westerse autos hadden. Blijkbaar is Ho Chi Minh ook nog altijd zeer populair bij het volk. We zijn ook naar de Temple of Literature geweest. Was vroeger een heiligdom voor Confucius en is ook nog een universiteit geweest. Heel mooi, die aziatische bouwstijl en cultuur. Zondagavond hebben we de nachttrein gepakt naar Lao Cai, vanwaar we de bus genomen hebben naar Sapa. We hebben daar ontbeten en dan beginnen stappen naar de vallei. We waren in een groep van 8 en hadden heel veel gidsen. Allemaal kleine vrouwtjes van die plaatselijke stammen. Waren heel vriendelijk enzo maar uiteindelijk is alles voor het geld. Wij zijn allemaal wandelende dollars. Ze kunnen dan ook maar 3 zinnen in het Engels: "Where are you from", "What's your name", "Wanna buy something from meeee??". Heel grappig ook als toch eens iemand wat engels kan, kunnen ze het soms niet goed uitspreken. e.g. "Wanna breakfat and lun". Speciaal volkske die Chanky Mankies, zoals de Indiers ze noemen. We zijn dus door de vallei gestapt. In het begin was het bewolkt en mistig, maar de mist is weggetrokken. Gelukkig maar. Het was heel mooi, maar we zijn mss wel op de foute moment gekomen. De zomer zou beter zijn. Het heeft de pret uiteraard niet kunnen bederven. We hadden nog een ouder Amerikaans Vietnamees koppel in de groep. Ene die voor Boeing werkt. Ik denk dat hij David heette, maar wij noemden hem altijd Thomas. Den Thomas, toffe pe. Savonds zijn we daar in een dorpke gaan slapen en hebben de Chankies voor ons gekookt. Man, wat een rijkelijk maal. Veel te veel. Wel heel leuk, verschillende gerechten waar ge gewoon van kon pakken. We hebben ook 5 kiekes geslacht voor ons. We waren in die homestay met nog een andere groep, enkele kezen, aussies,... Leuke mensen allemaal. Na het eten hebben we dan ook kennisgemaakt met de befaamde rijstwijn. Het lijkt wat op vodka maar is eigenlijk niet zo sterk. De Chankies noemen het "happywater", vraag mij niet waarom. We hebben dan een drankspelletje gespeeld dat door hen gespeeld wordt. Zoals gezegd hebben ze kiekes zitten slachten en ze gebruiken daar alles. Zelfs het bloed, zoals ge op de fotos kunt zien. Maar dus ook den bek. Het bovenste deel moet ge laten vallen op tafel en diegene naar waar het wijst moet een glazeke happywater drinken. Ge kunt het u al voorstellen. Sommigen kunnen er beter tegen dan anderen, maar de Belgen zijn de besten in dat soort dingen. De avond is dan ook uitgelopen in een klein feestje en een feestje voor de Vietnamezen kan niet zonder een potje karaoke. Het was de eerste keer en het zal waarschijnlijk niet de laatste keer zijn. De volgende dag opgestaan, goed ontbijt en terug op weg. wandelen en wandelen naar zeer mooie plaatsen. Echt heel indrukwekkend die rijstvelden. Savonds zijn we terug naar beneden gereden en hebben we de nachttrein teruggepakt naar Hanoi. We zijn in Hanoi om 4u am aangekomen en hebben om 8u de bus gepakt naar halong Bay. Daar zijn we een grot gaan bezoeken. Weinig zo een indrukwekkende grot gezien. Heel toeristisch wel, zoals alles hier precies. Halong was ook mistig maar uiteindelijk waren we dicht genoeg om alles geod te zien. Echt extreem mooi allemaal. Onze boot en het eten was ook allemaal weer dik in orde. Savonds zijn sommigen nog gaan kayaken en na het eten is er uiteraard weer aan karaoke gedaan. leuke avond gehad. De volgende dag zjin we terug gevaren naar Halong City en teruggereden naar Hanoi. Hier zijn we dan vandaag en vanavond nemen we de bus naar Ninh Binh, waar we Tam Coc en nog enkele plaatsen gaan bekijken. We hebben ons gisteren nog wel bezondigd aan een duvel en chimay, het is toch zo lang geleden en niet echt duurder dan in Belgie. Het is hier ook constant rekenen, want zoals ge weet gebruiken de Chankies Dongs. Wij praten ondertussen altijd over Ding Dongs...naar het gelijknamige liedje...

Om nog ff terug tekomen op "Conas ata tu?" = "How are you"
Het antwoord dat ge moet geven is: "Ta me go maith! Agus tu fein." wat betekent: "I am fine, and yourself"?
Dat is al het Iers dat ik ken.

Tot de volgende. Voor diegenen die het nog niet door hadden, er staan nieuwe foto's op picasa.
Cheers

Zoals gezegd hebben we de bus in Brisbane genomen richting sydney. We zijn wel voor 12uurkes gestopt in byron bay. we hebben daar een zeer mooie wandeling gemaakt naar en vuurtoren met een mooi zicht. ook de stranden waren daar heel mooi, maar we hadden de tijd niet om er langer te blijven. We hebben dan de 13uur durende busrit gedaan van byron bay naar sydney. De dag dat we aankomen is scalle daar ook aangekomen. het was leuk om nog eens een belgisch gezicht te zien en op de hoogte te worden gebracht van wat er zich in ons land afspeelt. ik heb ook vernomen van iemand anders dat belgie al in de lijstjes geplaatst wordt met landen die geconfronteerd worden met een ethnisch conflict. goed bezig dus. bon, met scalle hebben we sydney nog eens doorlopen. we kennen het ondertussen wel al goed en hebben hem de, volgens ons, beste plaatsen laten zien. Dat wil zeggen, botanical gardens, the rocks, opera house, harbour bridge, darling harbour, fishmarket,... de 11 is hij terug vertrokken. in het weekend zijn we eens naar de film geweest. the fighter, goeie film. aanrader. en dan hebben we na het weekend ons visum voor vietnam in orde gebracht. we hadden al een via internet besteld maar het ging te traag met de betaling. wie gebruikt er ook paypal... de laatste dagen hebben we niet meer veel gedaan. wel nog wat mensen gezien. enkelen van fraser en enkelen die we in sydney kennen.
vanmorgen zijn we naar de luchthaven gegaan en hebben het vliegtuig genomen naar ho chi minh city waar we overgestapt zijn op een vliegtuig naar hanoi. hier zijn we nu in green backpackers. het verkeer is hier nog redelik zot. het doet mij denken aan rome. en dan da taalke. das echt zo een taal waar ge niks van verstaat, ge moet zelfs ni u best doen. we zien wel. morgen komt marquez en dan gaan we aan onze azie trip beginnen plannen en dan uitvoeren.